இலங்கையை அடைய, ராமனும் அவன் நண்பர்களும் கடலைக் கடக்க வேண்டியிருந்தது. குரங்குகளும் கரடிகளும் கற்களில் ராமனின் பெயரை எழுதித் தண்ணீரில் போட்டார்கள். கற்கள் மிதந்தன!
ஒரு குட்டி அணில் கூட உதவ விரும்பியது. அது மணலில் புரண்டு, கற்களுக்கு நடுவே மணலை உதறியது. ராமன் அணிலை மென்மையாகத் தடவிக்கொடுத்து நன்றி சொன்னான்.
எல்லோரும் சேர்ந்து ஒரு நீண்ட பாலம் கட்டி, இலங்கைக்கு நடந்து போனார்கள்.
சீதையைத் திருப்பித் தரும்படி ராமன் ராவணனிடம் கேட்டான். ஆனால் ராவணன் கேட்கவில்லை. அவனுக்குக் கர்வம் அதிகம், மன்னிப்புக் கேட்க விரும்பவில்லை.
ஒரு பெரிய போர் தொடங்கியது. லட்சுமணனும் அனுமனும் குரங்குப் படையும் வீரமாகப் போரிட்டார்கள். ராவணனுக்குப் பத்துத் தலைகளும் பெரிய சக்தியும் இருந்தன. ஆனால் அவன் அதைக் கெட்ட வழியில் பயன்படுத்தினான்.
கடைசியில், ராமன் தன் வில்லை உயர்த்தி, ஒளிவீசும் ஒரு அம்பை எய்தான். ராவணன் விழுந்தான், போர் முடிந்தது. சீதை விடுதலை ஆனாள், எல்லோரும் மகிழ்ச்சியில் ஆரவாரம் செய்தார்கள்.
நீதிஅன்பும் தைரியமும் கடைசியில் வெல்லும். கர்வம் கீழே விழ வைக்கும்.
பேசிப் பார்ப்போம்: ராவணனுக்குப் பத்துத் தலைகள் இருந்தன, ஆனால் அவன் யார் சொல்வதையும் கேட்கவில்லை. மற்றவர்கள் சொல்வதைக் கேட்பது ஏன் முக்கியம்?
