அனுமன் இலங்கைக்குத் தாவுகிறான்

குரங்குகள் பெரிய கடலின் ஓரத்தில் நின்றார்கள். சீதை வெகு தூரத்தில் இருந்த இலங்கை என்ற தீவில் இருந்தாள். ஆனால் கடல் அகலமாகவும் ஆழமாகவும் இருந்தது.

வயதான ஜாம்பவான், “அனுமா, நீ எவ்வளவு பலசாலி என்பதை மறந்துவிட்டாய். உன்னால் தாண்ட முடியும்!” என்றார். அனுமனுக்குத் தன் பலம் திரும்ப வந்தது. அவன் பெரிதாகவும் பலமாகவும் வளர்ந்தான்.

உதட்டில் ராமனின் பெயருடன், அனுமன் வானத்தில் தாவி அலைகளுக்கு மேலே பறந்தான். ஒரு கடல் அரக்கி அவனைத் தடுக்கப் பார்த்தாள். புத்திசாலி அனுமன் குட்டியாகி, அவளிடமிருந்து நழுவி, பறந்து போனான்.

இலங்கையில், ஒரு மரத்தடியில் சோகமாக, ஆனால் தைரியமாக உட்கார்ந்திருந்த சீதையை அனுமன் கண்டான். ராமனின் மோதிரத்தை அவளிடம் கொடுத்தான். “ராமன் சீக்கிரம் வருவார்” என்றான்.

ராவணனின் காவலர்கள் அனுமனைப் பிடித்து, அவன் வாலுக்குத் தீ வைத்தார்கள். ஆனால் தீ அவனைச் சுடவில்லை! அவன் கூரைக்குக் கூரை தாவினான். இலங்கையின் தங்கக் கோபுரங்கள் எரியத் தொடங்கின.

பிறகு அனுமன் கடலைத் தாண்டித் திரும்பிப் பறந்தான். “நான் சீதையைப் பார்த்தேன். அவர் நலமாக இருக்கிறார், உங்களுக்காகக் காத்திருக்கிறார்” என்று ராமனிடம் சொன்னான். ராமன் மகிழ்ச்சியுடன் அவனைக் கட்டிப்பிடித்தான்.