ராமனும் லட்சுமணனும் காடு முழுவதும் சீதையைத் தேடினார்கள். மரங்களிடமும் பறவைகளிடமும் நதிகளிடமும் கேட்டார்கள். யாரும் அவளைப் பார்க்கவில்லை.
அவர்கள் குரங்கு அரசன் சுக்ரீவன் வாழ்ந்த ஒரு பாறை மலைக்கு வந்தார்கள். வில்லுடன் வந்த இரண்டு அந்நியர்களைப் பார்த்து சுக்ரீவன் பயந்தான்.
அவர்கள் யார் என்று தெரிந்துகொள்ள, தன் புத்திசாலி நண்பன் அனுமனை அனுப்பினான். அனுமன் ஒரு சாதாரணப் பயணி போல வந்து, பணிவாக விசாரித்தான்.
ராமன் அவ்வளவு அன்பாகப் பேசினான், அனுமனுக்கு அவர் நல்லவர் என்று புரிந்தது. அனுமன் தலை தாழ்த்தி வணங்கி, “ராமா, நான் உங்களுக்கு உதவுவேன்” என்றான்.
ராமனும் சுக்ரீவனும் நண்பர்கள் ஆனார்கள். “நான் உனக்கு உதவுவேன்” என்றான் ராமன். “சீதையைக் கண்டுபிடிக்க என் குரங்குகள் உங்களுக்கு உதவும்” என்றான் சுக்ரீவன்.
சீதையைத் தேடிக் குரங்குகள் எல்லாத் திசைகளுக்கும் போனார்கள். ராமன் அனுமனிடம் தன் மோதிரத்தைக் கொடுத்தான். “இதைச் சீதையிடம் காட்டு. நீ என் நண்பன் என்று அவளுக்குத் தெரியும்” என்றான்.
நீதிஉதவி தேவைப்படும்போது உதவுபவனே உண்மையான நண்பன்.
பேசிப் பார்ப்போம்: அனுமன் ஏன் இவ்வளவு நல்ல நண்பன்? உனக்கு நல்ல நண்பர் யார்?
