பதினான்கு ஆண்டுகள் கடந்தன. ராமனின் காட்டு வாழ்க்கை முடிந்தது. வீட்டுக்குப் போகும் நேரம் வந்தது.
ராமன், சீதை, லட்சுமணன் புஷ்பக விமானத்தில் ஏறினார்கள். அது ஒரு பெரிய தாமரைப் பூ போலத் தோன்றும் பறக்கும் தேர். அனுமனும் நண்பர்களும் கூட வந்தார்கள்.
அயோத்தியில் பரதன் நாட்களை எண்ணிக்கொண்டிருந்தான். ராமன் வருவதைப் பார்த்ததும், ஆனந்தக் கண்ணீருடன் ஓடிப்போய் அவனைக் கட்டிப்பிடித்தான்.
அது இருட்டான அமாவாசை இரவு. அதனால் ராமனுக்கு வழி காட்ட, மக்கள் ஆயிரக்கணக்கான அகல் விளக்குகளை ஏற்றினார்கள். நகரம் முழுவதும் நட்சத்திரங்கள் போல மின்னியது.
ராமன் அயோத்தியின் அரசனாக முடிசூட்டப்பட்டான். சீதை அவன் பக்கத்தில் அமர்ந்தாள், அனுமன் அவன் காலடியில் அமர்ந்தான்.
ராமன் அன்புடன் நாட்டை ஆண்டான், எல்லோரும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தார்கள். அதனால்தான் ஒவ்வொரு ஆண்டும் தீபாவளி அன்று நாம் விளக்கு ஏற்றுகிறோம்.
நீதிஅன்பும் ஒளியும் எல்லோரையும் வீட்டுக்கு அழைத்து வரும்.
பேசிப் பார்ப்போம்: நீ நேசிக்கும் ஒருவர் வீட்டுக்கு வரும்போது, அவரை எப்படி வரவேற்பாய்?
