முன்னொரு காலத்தில், அயோத்தி நகரில் தசரத மன்னனுக்கு நான்கு மகன்கள் இருந்தார்கள். மூத்த மகன் அன்பும் வீரமும் நிறைந்த ராமன்.
ராமன் தன் தம்பிகள் லட்சுமணன், பரதன், சத்ருக்னன் உடன் வளர்ந்தான். அவர்கள் சேர்ந்து விளையாடினார்கள், சேர்ந்து படித்தார்கள், எப்போதும் பகிர்ந்துகொண்டார்கள்.
ஒரு நாள் ராமனும் லட்சுமணனும் ஒரு ஞானமுள்ள குருவுடன் மிதிலை நகருக்குப் போனார்கள். அங்கே சீதை என்ற இளவரசி வாழ்ந்தாள்.
சீதையின் அப்பா ஜனக மன்னனிடம் சிவபெருமானின் பெரிய வில் ஒன்று இருந்தது. “இந்த வில்லைத் தூக்குபவர் சீதையைத் திருமணம் செய்யலாம்” என்றார் அவர். பல பலசாலி அரசர்கள் முயன்றார்கள். யாராலும் அதை அசைக்கக்கூட முடியவில்லை.
அப்போது ராமன் முன்னே வந்தான். ஒரு இறகைப் போல லேசாக அந்த வில்லைத் தூக்கினான். நாணை இழுத்தான், “படார்!” பெரிய வில் இரண்டாக உடைந்தது. எல்லோரும் வாயைப் பிளந்து நின்றார்கள்.
சீதை புன்னகையுடன் ராமனுக்குப் பூமாலை போட்டாள். ராமனுக்கும் சீதைக்கும் திருமணம் நடந்தது. நகரம் முழுவதும் பாட்டும் விளக்குமாகக் கொண்டாடியது.
நீதிஉண்மையான பலம் மென்மையும் அன்பும் கொண்டது.
பேசிப் பார்ப்போம்: ராமன் ரொம்பப் பலசாலி, ஆனால் மென்மையானவனும் கூட. நீ எப்படிப் பலசாலியாகவும் மென்மையாகவும் இருக்கலாம்?
