പണ്ടുപണ്ട്, അയോധ്യ എന്ന നഗരത്തിൽ ദശരഥൻ എന്നൊരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു. രാജാവിന് നാലു മക്കൾ. മൂത്തവൻ നല്ലവനും ധീരനുമായ രാമൻ.
രാമൻ അനിയന്മാരായ ലക്ഷ്മണൻ, ഭരതൻ, ശത്രുഘ്നൻ എന്നിവരോടൊപ്പം വളർന്നു. അവർ ഒന്നിച്ചു കളിച്ചു, ഒന്നിച്ചു പഠിച്ചു, എല്ലാം എപ്പോഴും പങ്കുവച്ചു.
ഒരു ദിവസം രാമനും ലക്ഷ്മണനും ഒരു ജ്ഞാനിയായ ഗുരുവിനോടൊപ്പം മിഥില നഗരത്തിലേക്ക് യാത്ര പോയി. അവിടെ സീത എന്നൊരു രാജകുമാരി താമസിച്ചിരുന്നു.
സീതയുടെ അച്ഛനായ ജനകമഹാരാജാവിന്റെ കയ്യിൽ ശിവഭഗവാന്റെ ഒരു കൂറ്റൻ വില്ലുണ്ടായിരുന്നു. “ഈ വില്ല് പൊക്കുന്നവർക്ക് സീതയെ വിവാഹം കഴിക്കാം,” രാജാവ് പറഞ്ഞു. ഒരുപാട് ശക്തരായ രാജാക്കന്മാർ നോക്കി. ആർക്കും അതൊന്ന് അനക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല.
അപ്പോൾ രാമൻ മുന്നോട്ടു വന്നു. ഒരു തൂവൽ പോലെ എളുപ്പത്തിൽ അവൻ വില്ല് പൊക്കി. ഞാൺ വലിച്ചു, പിന്നെ — ടപ്പ്! വലിയ വില്ല് രണ്ടായി ഒടിഞ്ഞു. എല്ലാവരും അന്തംവിട്ടുപോയി.
സീത പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് രാമന്റെ കഴുത്തിൽ ഒരു പൂമാല ഇട്ടു. രാമനും സീതയും വിവാഹിതരായി. പാട്ടും വിളക്കുകളുമായി നഗരം മുഴുവൻ ആഘോഷിച്ചു.
ഗുണപാഠംയഥാർത്ഥ ശക്തി സൗമ്യവും ദയയുള്ളതുമാണ്.
നമുക്ക് സംസാരിക്കാം: രാമന് നല്ല ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ അവൻ സൗമ്യനുമായിരുന്നു. നിനക്ക് എങ്ങനെ ശക്തിയുള്ളവനും സൗമ്യനുമാകാം?
