ಬಹಳ ಹಿಂದೆ, ಅಯೋಧ್ಯೆ ಎಂಬ ನಗರದಲ್ಲಿ ದಶರಥ ಮಹಾರಾಜನಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡವನು ಒಳ್ಳೆಯವನೂ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯೂ ಆದ ರಾಮ.
ರಾಮ ತನ್ನ ತಮ್ಮಂದಿರಾದ ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ಭರತ ಮತ್ತು ಶತ್ರುಘ್ನರ ಜೊತೆ ಬೆಳೆದ. ಅವರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಆಡಿದರು, ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕಲಿತರು, ಯಾವಾಗಲೂ ಹಂಚಿಕೊಂಡರು.
ಒಂದು ದಿನ ರಾಮ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಒಬ್ಬ ಜ್ಞಾನಿ ಗುರುವಿನ ಜೊತೆ ಮಿಥಿಲೆ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಅಲ್ಲಿ ಸೀತೆ ಎಂಬ ರಾಜಕುಮಾರಿ ಇದ್ದಳು.
ಸೀತೆಯ ಅಪ್ಪ ಜನಕ ಮಹಾರಾಜನ ಬಳಿ ಶಿವನ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಬಿಲ್ಲು ಇತ್ತು. “ಈ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಯಾರು ಎತ್ತುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸೀತೆಯನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಬಹುದು” ಎಂದ ಜನಕ. ಎಷ್ಟೋ ಬಲಶಾಲಿ ರಾಜರು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಯಾರಿಗೂ ಅದನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸಲೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ.
ಆಗ ರಾಮ ಮುಂದೆ ಬಂದ. ಗರಿಯಷ್ಟು ಹಗುರ ಎಂಬಂತೆ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಿದ. ಹಗ್ಗವನ್ನು ಎಳೆದ, ಮತ್ತು ಫಟ್! ದೊಡ್ಡ ಬಿಲ್ಲು ಎರಡು ತುಂಡಾಯಿತು. ಎಲ್ಲರೂ “ಅಬ್ಬಾ!” ಎಂದರು.
ಸೀತೆ ನಗುತ್ತಾ ರಾಮನಿಗೆ ಹೂವಿನ ಹಾರ ಹಾಕಿದಳು. ರಾಮ ಮತ್ತು ಸೀತೆಯ ಮದುವೆ ಆಯಿತು. ಇಡೀ ನಗರ ಹಾಡು ಮತ್ತು ದೀಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಭ್ರಮಿಸಿತು.
ನೀತಿನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ ಮೃದುವಾಗಿಯೂ ದಯೆಯಿಂದಲೂ ಇರುತ್ತದೆ.
ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡೋಣ: ರಾಮ ತುಂಬಾ ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದ, ಆದರೆ ಮೃದುವಾಗಿಯೂ ಇದ್ದ. ನೀನು ಹೇಗೆ ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿಯೂ ಮೃದುವಾಗಿಯೂ ಇರಬಹುದು?
