அயோத்தியில் தசரத மன்னன் ராமனைப் புதிய அரசனாக்க விரும்பினார். மக்கள் எல்லோரும் ரொம்ப மகிழ்ந்தார்கள்.
ஆனால் கைகேயி ராணி, மன்னன் பல காலத்துக்கு முன் தனக்குக் கொடுத்த இரண்டு வாக்குகளை நினைவுபடுத்தினாள். ராமன் பதினான்கு ஆண்டுகள் காட்டில் வாழ வேண்டும் என்று கேட்டாள்.
மன்னனின் மனம் உடைந்தது, ஆனால் அவர் வாக்குக் கொடுத்திருந்தார். ராமனுக்குக் கோபம் வரவில்லை. “அப்பா, கொடுத்த வாக்கைக் காப்பாற்ற வேண்டும்” என்று மென்மையாகச் சொன்னான்.
சீதையும் லட்சுமணனும், “நாங்களும் உன்னுடன் வருகிறோம்!” என்றார்கள். எளிய உடை அணிந்து நகரை விட்டு நடந்தார்கள். மக்கள் கை அசைத்து அழுதார்கள்.
ராமனின் தம்பி பரதன் ராமன் மேல் மிகுந்த அன்பு வைத்திருந்தான். அவனுக்கு அரசனாக ஆசை இல்லை. ராமனை வீட்டுக்கு அழைத்து வரக் காட்டுக்கு ஓடினான்.
ஆனால் ராமன் தன் வாக்கைக் காப்பாற்றினான். அதனால் பரதன் ராமனின் பாதுகைகளைச் சிம்மாசனத்தில் வைத்தான். ராமன் திரும்பி வரும் வரை நாட்டைப் பார்த்துக்கொண்டான்.
நீதிகஷ்டமாக இருந்தாலும், கொடுத்த வாக்கைக் காப்பாற்று.
பேசிப் பார்ப்போம்: கஷ்டமான ஒரு வாக்கை நீ எப்போதாவது காப்பாற்றியிருக்கிறாயா? அப்போது உனக்கு எப்படி இருந்தது?



