பளபளக்கும் ஓர் ஏரிக்கரையில் பேருண்டம் என்ற ஒரு விசித்திரமான பறவை வாழ்ந்தது. அதற்கு ஒரே உருண்டை வயிறு, இரண்டு நீண்ட கழுத்துகள், ஒவ்வொரு கழுத்திலும் ஒரு தலை!
இரண்டு தலைகளும் எல்லாவற்றையும் சேர்ந்தே செய்தன. ஒன்றையொன்று கவனித்துக்கொண்டன. அதிகாலையில் சேர்ந்து பாடின. நீல நீருக்கு மேலே சேர்ந்து பறந்தன.
ஒரு நாள், முதல் தலை ஏரிக்கரையில் ஒரு தங்க நிறப் பழம் கிடப்பதைக் கண்டது. அது ஒரு கடி கடித்தது. “ம்ம்ம்! உலகத்திலேயே இதுதான் மிக இனிப்பான பழம்!” என்றது.
“எனக்கும் கொஞ்சம் சுவைக்கக் கொடு!” என்றது இரண்டாவது தலை. “முடியாது,” என்றது முதல் தலை. “நான்தான் கண்டுபிடித்தேன். எப்படியும் நமக்கு ஒரே வயிறுதானே, எல்லாம் அங்கேதான் போகும்.”
இரண்டாவது தலைக்குக் கோபமும் வருத்தமும் வந்தது. தன்னை ஒதுக்கிவிட்டதாக உணர்ந்தது. “சரி!” என்றது. “அப்படியானால் நானே என் பழத்தைத் தேடிக்கொள்கிறேன்.” அது பறந்து போய், கருப்பான, கசப்பான பழங்கள் நிறைந்த ஒரு புதரைக் கண்டது.
“அந்தப் பழங்கள் நம் வயிற்றை வலிக்க வைக்கும்!” என்று கத்தியது முதல் தலை. “எனக்குக் கவலையில்லை,” என்றது இரண்டாவது தலை. ஒன்றைச் சாப்பிடத் தன் அலகை அகலமாகத் திறந்தது.
சரியான நேரத்தில் முதல் தலை அதைத் தடுத்தது. “பொறு! உன்னோடு பகிர்ந்துகொள்ளாதது என் தவறு, மன்னித்துவிடு,” என்று மெதுவாகச் சொன்னது. “நாம் ஒரே பறவை. நம்மில் ஒருவர் வருத்தப்பட்டால், இருவருமே வருத்தப்படுவோம்.”
இரண்டாவது தலை புன்னகைத்தது. இரண்டும் சேர்ந்து ஏரிக்குப் பறந்து போய், இன்னும் தங்கப் பழங்களைக் கண்டன. இந்த முறை, மாறி மாறி, ஆளுக்கு ஒரு இனிப்பான கடி என்று சாப்பிட்டன. பிறகு ஒரு சந்தோஷமான பாட்டுப் பாடின.
நீதிபகிர்ந்துகொண்டால் நண்பர்கள் மகிழ்ச்சியாக இருப்பார்கள். சண்டை இருவரையும் காயப்படுத்தும்.
பேசிப் பார்ப்போம்: இரண்டாவது தலை ஏன் வருத்தப்பட்டது? உன் அண்ணன், அக்கா, தம்பி, தங்கை அல்லது நண்பர்களுடன் நீ எப்படி மாறி மாறி விளையாடுகிறாய்?



