ಫಳಫಳ ಹೊಳೆಯುವ ಒಂದು ಸರೋವರದ ದಡದಲ್ಲಿ ಭಾರುಂಡ ಎಂಬ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಹಕ್ಕಿ ವಾಸವಾಗಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ದುಂಡನೆಯ ಹೊಟ್ಟೆ, ಎರಡು ಉದ್ದನೆಯ ಕತ್ತುಗಳು — ಪ್ರತಿ ಕತ್ತಿನ ಮೇಲೂ ಒಂದೊಂದು ತಲೆ!
ಎರಡೂ ತಲೆಗಳು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಒಂದನ್ನೊಂದು ಜೋಪಾನವಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವು, ಮುಂಜಾನೆ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದವು, ನೀಲಿ ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹಾರಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.
ಒಂದು ದಿನ ಮೊದಲ ತಲೆಗೆ ಸರೋವರದ ದಡದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಒಂದು ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣದ ಹಣ್ಣು ಸಿಕ್ಕಿತು. ಅದು ಒಂದು ತುತ್ತು ಕಚ್ಚಿತು. “ಆಹಾ! ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲೇ ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಸಿಹಿಯಾದ ಹಣ್ಣು!” ಎಂದಿತು.
“ನನಗೂ ಸ್ವಲ್ಪ ರುಚಿ ನೋಡಲು ಕೊಡು!” ಎಂದಿತು ಎರಡನೆಯ ತಲೆ. “ಇಲ್ಲ,” ಎಂದಿತು ಮೊದಲ ತಲೆ. “ಇದು ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು. ಹೇಗಿದ್ದರೂ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಒಂದೇ ಹೊಟ್ಟೆ, ಎಲ್ಲಾ ಅಲ್ಲಿಗೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ.”
ಎರಡನೆಯ ತಲೆಗೆ ಸಿಟ್ಟು ಬಂತು, ತನ್ನನ್ನು ದೂರ ಇಟ್ಟಂತೆ ಅನಿಸಿತು. “ಸರಿ!” ಎಂದಿತು. “ಹಾಗಾದರೆ ನನ್ನ ಹಣ್ಣನ್ನು ನಾನೇ ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.” ಹಕ್ಕಿ ಹಾರಿಹೋಯಿತು, ಎರಡನೆಯ ತಲೆಗೆ ಕಪ್ಪು, ಕಹಿಯಾದ ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಒಂದು ಪೊದೆ ಕಾಣಿಸಿತು.
“ಆ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿಂದರೆ ನಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆ ನೋಯುತ್ತದೆ!” ಎಂದು ಮೊದಲ ತಲೆ ಕೂಗಿತು. “ನನಗೇನೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ,” ಎಂದಿತು ಎರಡನೆಯ ತಲೆ. ಒಂದು ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನಲು ಅದು ಕೊಕ್ಕನ್ನು ಅಗಲವಾಗಿ ತೆರೆಯಿತು.
ಸರಿಯಾದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಮೊದಲ ತಲೆ ಅದನ್ನು ತಡೆಯಿತು. “ನಿಲ್ಲು! ನಾನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳದೇ ಇದ್ದದ್ದು ತಪ್ಪು, ಕ್ಷಮಿಸು,” ಎಂದು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಹೇಳಿತು. “ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಒಂದೇ ಹಕ್ಕಿ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ದುಃಖವಾದರೆ, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ದುಃಖ.”
ಎರಡನೆಯ ತಲೆ ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕಿತು. ಎರಡೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸರೋವರಕ್ಕೆ ಹಾರಿ ಹೋಗಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಚಿನ್ನದ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿದವು. ಈ ಸಲ ಅವು ಸರದಿಯಂತೆ ತಿಂದವು — ಒಂದು ಸಿಹಿ ತುತ್ತು ನಿನಗೆ, ಒಂದು ನನಗೆ — ಆಮೇಲೆ ಖುಷಿಯಾಗಿ ಒಂದು ಹಾಡು ಹಾಡಿದವು.
ನೀತಿಹಂಚಿಕೊಂಡರೆ ಗೆಳೆಯರು ಖುಷಿಯಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಜಗಳದಿಂದ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ನೋವು.
ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡೋಣ: ಎರಡನೆಯ ತಲೆಗೆ ಯಾಕೆ ಬೇಸರವಾಯಿತು? ನಿನ್ನ ಅಣ್ಣ, ತಮ್ಮ, ಅಕ್ಕ, ತಂಗಿ ಅಥವಾ ಗೆಳೆಯರ ಜೊತೆ ನೀನು ಹೇಗೆ ಸರದಿಯಂತೆ ಆಡುತ್ತೀಯ?



