చల్లని, ప్రశాంతమైన ఒక చెరువులో మూడు చేపలు స్నేహంగా ఉండేవి. ముందుచూపు ఎప్పుడూ రేపటి గురించి ఆలోచించేది. చురుకుబుద్ధికి ఎప్పుడూ ఏదో ఒక తెలివైన ఉపాయం తట్టేది. చూద్దాంలే మాత్రం అటూ ఇటూ తేలుతూ ఏ పనీ చేసేది కాదు.
ఒక సాయంత్రం ఇద్దరు జాలరులు పెద్ద వలలతో చెరువు పక్కనుంచి నడుస్తూ వెళ్ళారు. “ఎన్ని చేపలో చూడు!” అన్నాడు ఒకడు. “రేపు పొద్దున్నే వచ్చి వీటిని పట్టుకుందాం.”
ముందుచూపు అది విని స్నేహితుల దగ్గరికి ఈదుకుంటూ వెళ్ళింది. “విన్నారా? ఈ రాత్రే ఇక్కడ్నించి వెళ్ళిపోదాం! దూరంగా ఉన్న ఒక సరస్సుకు వెళ్ళే చిన్న కాలువ ఒకటి ఉంది.”
“నేను ఇక్కడే ఉంటాను,” అంది చురుకుబుద్ధి. “కష్టం వస్తే, ఏదో ఒక ఉపాయం ఆలోచిస్తాను.” చూద్దాంలే ఆవలించింది. “ఇది మన ఇల్లు. అసలు వాళ్ళు రాకపోవచ్చు కూడా. చూద్దాంలే.”
అందుకే ముందుచూపు ఒక్కటే చిన్న కాలువ వెంట ఈదుకుంటూ వెళ్ళిపోయింది. వెన్నెల్లో అది తామరాకులు, మెత్తని పచ్చని నీటి మొక్కలు ఉన్న ఒక పెద్ద, సురక్షితమైన సరస్సుకు చేరుకుంది. చెరువుకు రెక్కలు ఊపుతూ వీడ్కోలు చెప్పింది.
మర్నాడు పొద్దున్నే, చప్! జాలరులు చెరువులోకి వలలు విసిరారు. చురుకుబుద్ధి వలలో కదలకుండా, నిద్రపోతున్నట్టు తేలుతూ పడుకుంది. “ఇది మరీ నిద్రమొద్దులా ఉంది,” అని ఒక జాలరి దాన్ని తిరిగి నీళ్ళలోకి విసిరేశాడు.
చూద్దాంలే కూడా వలలో చిక్కుకుంది. అది అటూ ఇటూ కొట్టుకుంది. వలను పైకి ఎత్తుతుండగానే దానికి ఒక చిన్న రంధ్రం కనిపించింది. గట్టిగా మెలికలు తిరిగి, బుడుంగుమని మళ్ళీ నీళ్ళలోకి జారిపడింది.
ఆ రాత్రి చూద్దాంలే, చురుకుబుద్ధి కాలువ వెంట ఈదుకుంటూ సరస్సుకు వెళ్ళాయి. అక్కడ ముందుచూపు వాటి కోసం ఎదురుచూస్తోంది. “ఇంకోసారి,” అని ఆయాసపడుతూ అంది చూద్దాంలే, “నేను కూడా ముందే జాగ్రత్తపడతాను!”
నీతికష్టం రాబోతోందని తెలిస్తే, ముందే సిద్ధంగా ఉండాలి.
దీని గురించి మాట్లాడుకుందాం: ఏ చేప అన్నిటికంటే తెలివైనదని నువ్వు అనుకుంటున్నావు? బడికి గానీ, ప్రయాణానికి గానీ నువ్వు ఎలా సిద్ధమవుతావు?



