ఒక చిన్న పిచ్చుక, దాని జంట ఒక చెట్టు కింది కొమ్మ మీద గూడు కట్టాయి. అందులో వాటి చిన్న చుక్కల గుడ్లు ఉన్నాయి.
ఒక వేడి మధ్యాహ్నం గర్వంగా ఒక ఏనుగు దబదబా నడుస్తూ వచ్చింది. గాలి కోసం అది కొమ్మను లాగింది, గూడు నేల మీద పడిపోయింది. గుడ్లన్నీ పగిలిపోయాయి.
పిచ్చుక ఏడుస్తూనే ఉంది. “కనీసం క్షమించమని కూడా అనలేదు,” అని వెక్కి వెక్కి ఏడ్చింది. “కానీ ఒక చిన్న పిట్ట ఏనుగును ఏం చేయగలదు?”
దాని స్నేహితులు సాయానికి వచ్చారు: ఒక వడ్రంగిపిట్ట, ఒక ఝుమ్మనే ఈగ, ఒక పెద్ద పచ్చ కప్ప. “ఒంటరిగా మనం చిన్నవాళ్ళం,” అంది వడ్రంగిపిట్ట, “కానీ కలిసి ఉంటే బలవంతులం.”
మొదట ఈగ ఏనుగు చెవుల చుట్టూ గుండ్రంగా తిరుగుతూ ఝుమ్మంది. “ఝుమ్! ఝుమ్!” ఏనుగు తల విదిలించి, కళ్ళు గట్టిగా మూసుకుంది.
తర్వాత వడ్రంగిపిట్ట ఒకసారి ఒక చెట్టు మీద, ఒకసారి ఇంకో చెట్టు మీద టక్-టక్-టక్ అని కొట్టింది. ఏనుగు అటూ ఇటూ తిరుగుతూ దారి తప్పిపోయింది.
ఇప్పుడు కప్ప ఒక బురద గుంట అంచున కూర్చుని, “బెక! బెక!” అని అరిచింది. దాహంతో ఉన్న ఏనుగు, “కప్పలు ఉన్నచోట నీళ్ళు ఉంటాయి!” అనుకుంది. శబ్దం వైపు నడిచి — చప్! — లోతైన బురదలోకి జారిపడింది.
అది చిక్కుకుపోయింది! “కాపాడండి!” అని ఘీంకరించింది. “నన్ను క్షమించండి, నేను చాలా అజాగ్రత్తగా ఉన్నాను!” స్నేహితులు వేరే ఏనుగులను పిలిచారు, అవి దాన్ని బయటికి లాగాయి. ఆ రోజు నుంచి అది అడవిలో చాలా జాగ్రత్తగా నడిచింది.
నీతిచిన్న చిన్న స్నేహితులు కూడా కలిసి పెద్ద పనులు చేయగలరు.
దీని గురించి మాట్లాడుకుందాం: ప్రతి స్నేహితుడూ ఏం చేశాడు? ఒంటరిగా కాకుండా స్నేహితులతో కలిసి మాత్రమే నువ్వు చేయగలిగే పని ఏది?



