ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿ ಮತ್ತು ಅದರ ಜೋಡಿ ಒಂದು ಮರದ ತಗ್ಗಿನ ಕೊಂಬೆಯ ಮೇಲೆ ಗೂಡು ಕಟ್ಟಿದವು. ಅದರಲ್ಲಿ ಅವುಗಳ ಪುಟ್ಟ ಚುಕ್ಕೆ ಮೊಟ್ಟೆಗಳಿದ್ದವು.
ಒಂದು ಬಿಸಿಲಿನ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಜಂಬದ ಆನೆಯೊಂದು ದಬದಬ ಎಂದು ನಡೆದು ಬಂತು. ಗಾಳಿಗಾಗಿ ಅದು ಕೊಂಬೆಯನ್ನು ಎಳೆಯಿತು, ಗೂಡು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿತ್ತು. ಎಲ್ಲಾ ಮೊಟ್ಟೆಗಳೂ ಒಡೆದುಹೋದವು.
ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿ ಅಳುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. “ಅದು ಕ್ಷಮಿಸು ಎಂದು ಕೂಡ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ,” ಎಂದು ಬಿಕ್ಕಿತು. “ಆದರೆ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಹಕ್ಕಿ ಆನೆಗೆ ಏನು ಮಾಡಬಲ್ಲದು?”
ಅದರ ಗೆಳೆಯರು ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬಂದರು: ಒಂದು ಮರಕುಟಿಗ, ಗುಂಯ್ಗುಡುವ ಒಂದು ನೊಣ, ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಹಸಿರು ಕಪ್ಪೆ. “ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ನಾವು ಚಿಕ್ಕವರು,” ಎಂದಿತು ಮರಕುಟಿಗ, “ಆದರೆ ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಾವು ಬಲಶಾಲಿಗಳು.”
ಮೊದಲು ನೊಣ ಆನೆಯ ಕಿವಿಗಳ ಸುತ್ತ ಸುತ್ತುತ್ತಾ ಗುಂಯ್ಗುಟ್ಟಿತು. “ಗುಂಯ್! ಗುಂಯ್!” ಆನೆ ತಲೆ ಕೊಡವಿ, ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿತು.
ಆಮೇಲೆ ಮರಕುಟಿಗ ಒಮ್ಮೆ ಒಂದು ಮರದ ಮೇಲೆ, ಒಮ್ಮೆ ಇನ್ನೊಂದು ಮರದ ಮೇಲೆ ಟಕ್-ಟಕ್-ಟಕ್ ಎಂದು ಕುಟುಕಿತು. ಆನೆ ಅತ್ತ ಇತ್ತ ತಿರುಗುತ್ತಾ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿತು.
ಈಗ ಕಪ್ಪೆ ಒಂದು ಕೆಸರಿನ ಗುಂಡಿಯ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, “ವಟರ್! ವಟರ್!” ಎಂದು ಕೂಗಿತು. ಬಾಯಾರಿದ ಆನೆ, “ಕಪ್ಪೆ ಇರುವಲ್ಲಿ ನೀರು ಇರುತ್ತದೆ!” ಎಂದುಕೊಂಡಿತು. ಶಬ್ದದ ಕಡೆ ನಡೆದು — ಚಪ್! — ಆಳವಾದ ಕೆಸರಿನೊಳಗೆ ಜಾರಿ ಬಿತ್ತು.
ಅದು ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿತು! “ಕಾಪಾಡಿ!” ಎಂದು ಘೀಳಿಟ್ಟಿತು. “ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ, ನಾನು ತುಂಬಾ ಅಜಾಗರೂಕನಾಗಿದ್ದೆ!” ಗೆಳೆಯರು ಬೇರೆ ಆನೆಗಳನ್ನು ಕರೆದರು, ಅವು ಅದನ್ನು ಹೊರಗೆ ಎಳೆದವು. ಆ ದಿನದಿಂದ ಅದು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ನಡೆಯತೊಡಗಿತು.
ನೀತಿಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಗೆಳೆಯರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಲ್ಲರು.
ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡೋಣ: ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಗೆಳೆಯನೂ ಏನು ಮಾಡಿದ? ಒಬ್ಬನೇ ಅಲ್ಲ, ಗೆಳೆಯರ ಜೊತೆ ಮಾತ್ರ ನೀನು ಮಾಡಬಲ್ಲ ಕೆಲಸ ಯಾವುದು?



