ఒక చాకలి గాడిద, ఒక నక్క మంచి స్నేహితులు. రాత్రిపూట అవి చాటుగా ఒక రైతు పొలంలోకి వెళ్ళి రసమైన దోసకాయలు తినేవి.
ఒక వెన్నెల రాత్రి గాడిద కడుపు నిండి, దానికి చాలా సంతోషం వేసింది. “ఎంత అందమైన రాత్రి!” అంది. “నాకు పాట పాడాలనిపిస్తోంది!”
“దయచేసి పాడకు,” అంది నక్క. “నీ పాట చాలా గట్టిగా ఉంటుంది. రైతు లేచి మనల్ని పట్టుకుంటాడు.”
ముక్కు పైకెత్తి గాడిద అంది, “నీకు సంగీతం అర్థం కాదు. నా గొంతు చాలా మధురం.”
“అయితే కాస్త ఆగు, ముందు నన్ను కంచె బయటికి వెళ్ళనివ్వు,” అని నక్క మెల్లగా జారుకుంది.
గాడిద తల వెనక్కి వాల్చి పాడింది, “ఓండ్ర! ఓండ్ర!” ఆ శబ్దం పొలమంతా మార్మోగింది.
రైతు లేచి కర్ర పట్టుకుని పరుగెత్తుకొచ్చాడు. గాడిదను పొలం నుంచి తరిమేశాడు. ఒక్క దోసకాయ కూడా లేకుండా గాడిద పరుగెత్తుకుంటూ ఇంటికి చేరింది.
తర్వాత నక్క ప్రేమగా అంది, “ప్రతి పనికీ ఒక సరైన సమయం ఉంటుంది — పాటకు కూడా.” గాడిద తల ఊపింది, “ఈసారి నా స్నేహితుడి మాట వింటాను.”
నీతిప్రతి పనినీ సరైన సమయంలో, సరైన చోట చేయాలి. మంచి సలహా వినాలి.
దీని గురించి మాట్లాడుకుందాం: నక్క గాడిదను పాడవద్దని ఎందుకు చెప్పింది? పాట పాడటానికి మంచి సమయం ఏది?



