चला वनाकडे

अयोध्येत दशरथ राजाला रामाला नवा राजा करायचं होतं. सगळे लोक खूप खूश होते.

पण राणी कैकेयीने राजाला, त्याने खूप वर्षांपूर्वी तिला दिलेल्या दोन वचनांची आठवण करून दिली. तिने मागितलं की रामाने चौदा वर्षं वनात जाऊन राहावं.

राजा खूप दुःखी झाला, पण त्याने वचन दिलं होतं. राम रागावला नाही. तो प्रेमाने म्हणाला, “बाबा, दिलेलं वचन पाळलंच पाहिजे.”

सीता आणि लक्ष्मण म्हणाले, “आम्हीही तुमच्याबरोबर येणार!” त्यांनी साधे कपडे घातले आणि ते नगरीबाहेर निघाले. लोकांनी हात हलवून निरोप दिला आणि ते रडू लागले.

रामाचा भाऊ भरत याचं रामावर खूप प्रेम होतं. त्याला राजा व्हायचं नव्हतं. रामाला घरी परत आणण्यासाठी तो धावत वनात गेला.

पण रामाने आपलं वचन पाळलं. म्हणून भरताने रामाच्या पादुका सिंहासनावर ठेवल्या आणि राम परत येईपर्यंत राज्य सांभाळलं.