ഹനുമാൻ ലങ്കയിലേക്ക് ചാടുന്നു

കുരങ്ങന്മാർ വലിയ കടലിന്റെ കരയിൽ നിന്നു. സീത ദൂരെ ലങ്ക എന്നൊരു ദ്വീപിലായിരുന്നു. പക്ഷേ കടൽ വളരെ വീതിയുള്ളതും ആഴമുള്ളതുമായിരുന്നു.

വയസ്സനായ ജാംബവാൻ പറഞ്ഞു, “ഹനുമാനേ, നിനക്ക് എത്ര ശക്തിയുണ്ടെന്ന് നീ മറന്നുപോയി. നിനക്ക് ചാടിക്കടക്കാൻ കഴിയും!” ഹനുമാന് തന്റെ ശക്തി തിരിച്ചുവരുന്നതുപോലെ തോന്നി. അവൻ വലുതും ശക്തനുമായി വളർന്നു.

ചുണ്ടിൽ രാമനാമവുമായി ഹനുമാൻ ആകാശത്തേക്ക് കുതിച്ചുചാടി, തിരമാലകൾക്കു മുകളിലൂടെ പറന്നു. ഒരു കടൽരാക്ഷസി അവനെ തടയാൻ നോക്കി. ബുദ്ധിമാനായ ഹനുമാൻ കുഞ്ഞനായി ചുരുങ്ങി, അവളുടെ അടുത്തുകൂടി നുഴഞ്ഞുകടന്ന് പറന്നുപോയി.

ലങ്കയിൽ, ഒരു മരത്തിനു ചുവട്ടിൽ ഇരിക്കുന്ന സീതയെ ഹനുമാൻ കണ്ടു. സീത സങ്കടത്തിലായിരുന്നു, പക്ഷേ ധൈര്യത്തോടെയിരുന്നു. ഹനുമാൻ രാമന്റെ മോതിരം സീതയ്ക്ക് കൊടുത്തു. “രാമൻ ഉടനെ വരും,” അവൻ പറഞ്ഞു.

രാവണന്റെ കാവൽക്കാർ ഹനുമാനെ പിടിച്ച് അവന്റെ വാലിൽ തീ കൊളുത്തി. പക്ഷേ തീ ഹനുമാനെ പൊള്ളിച്ചില്ല! അവൻ ഒരു മേൽക്കൂരയിൽ നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്ക് ചാടി, ലങ്കയിലെ സ്വർണ്ണ ഗോപുരങ്ങൾ കത്താൻ തുടങ്ങി.

പിന്നെ ഹനുമാൻ കടലിനു മുകളിലൂടെ തിരിച്ചു പറന്നു. “ഞാൻ സീതയെ കണ്ടു,” അവൻ രാമനോട് പറഞ്ഞു. “സീത സുരക്ഷിതയാണ്, അങ്ങയെ കാത്തിരിക്കുന്നു.” രാമൻ സന്തോഷത്തോടെ ഹനുമാനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.