ഒരു പഴയ കിണറ്റിൽ തവളകളുടെ ഒരു വലിയ കുടുംബം താമസിച്ചിരുന്നു. അവരുടെ രാജാവ് ഗംഗാദത്തൻ ആയിരുന്നു. മുഖത്ത് എപ്പോഴും മുഷിച്ചിലുള്ള, തടിച്ചുരുണ്ട ഒരു പച്ചത്തവള. മറ്റു തവളകൾ തന്നോട് തർക്കിക്കുന്നത് അവന് ഒട്ടും ഇഷ്ടമായിരുന്നില്ല.
ഒരു ദിവസം ഗംഗാദത്തൻ തന്റെ ചില ബന്ധുക്കളുമായി വലിയൊരു വഴക്കുണ്ടാക്കി. ദേഷ്യം മൂത്ത് അവൻ കിണറ്റിൽനിന്ന് പുറത്തേക്ക് കയറിപ്പോയി. “അവരെ ഒരു പാഠം പഠിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ ആരെയെങ്കിലും കൊണ്ടുവരും!” അവൻ ക്രോം ക്രോം എന്ന് കരഞ്ഞു.
നിലത്തെ ഒരു മാളത്തിനരികിൽ അവൻ പ്രിയദർശനൻ എന്നു പേരുള്ള, നീണ്ടു തിളങ്ങുന്ന ഒരു പാമ്പിനെ കണ്ടു. “പാമ്പേ,” രാജാവ് പറഞ്ഞു, “എന്റെ കിണറ്റിലേക്ക് വരൂ. എന്നോട് തർക്കിക്കുന്ന തവളകളെ അവിടെനിന്ന് ഓടിക്കണം.”
പാമ്പ് ചുണ്ട് നക്കി. “എന്തൊരു നല്ല ആശയം!” അവൻ ചീറ്റി. അങ്ങനെ ഗംഗാദത്തൻ വഴി കാണിച്ചുകൊടുത്തു. പാമ്പ് കിണറ്റിലേക്ക് ഇഴഞ്ഞിറങ്ങി, ഒരു തിട്ടയിൽ ചുരുണ്ടുകൂടിക്കിടന്നു.
ആദ്യമൊക്കെ പാമ്പ് ബന്ധുക്കളെ ഓടിച്ചുവിട്ടു. രാജാവിന് സന്തോഷമായി. പക്ഷേ പാമ്പിന്റെ വിശപ്പ് മാറിയില്ല. അധികം വൈകാതെ അവൻ എല്ലാ തവളകളുടെ നേരെയും ചാടിക്കൊത്താൻ തുടങ്ങി, രാജാവിന്റെ സ്വന്തം കൂട്ടുകാരുടെ നേരെപ്പോലും.
“നിർത്ത്!” ഗംഗാദത്തൻ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. “അവർ എന്റെ കൂട്ടുകാരാണ്!” പാമ്പ് വെറുതെ ഇളിച്ചുകാട്ടി. “ഇനി ഞാൻ ഇവിടെയാണ് താമസം,” അവൻ ചീറ്റി. “എനിക്കാണെങ്കിൽ എല്ലാ ദിവസവും നല്ല വിശപ്പുമാണ്.”
തവളരാജാവ് ചാടിച്ചാടി ബന്ധുക്കളുടെ അടുത്തെത്തി. “പാമ്പിനെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നത് എന്റെ തെറ്റാണ്. എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം. ഇന്നു രാത്രി നമുക്കെല്ലാവർക്കും ഒന്നിച്ച് ഇവിടെനിന്ന് പോകാം!” ഒച്ചയുണ്ടാക്കാതെ തവളകൾ ഓരോന്നായി കിണറിന്റെ ചുമരിലൂടെ മുകളിലേക്ക് കയറി.
വെയിലുള്ള, താമരയിലകൾ നിറഞ്ഞ ഒരു പുതിയ കുളം കണ്ടെത്തുംവരെ അവർ ചാടിച്ചാടി പോയി. അങ്ങ് കിണറ്റിൽ, പാമ്പ് ഉറക്കമുണർന്നപ്പോൾ ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു. വീണ്ടും കൂട്ടുകാരായ തവളകൾ സന്തോഷത്തോടെ ഒരു ക്രോം ക്രോം പാട്ടുപാടി.
ഗുണപാഠംവഴക്ക് തീർക്കാൻ ആപത്തിനെ വിളിച്ചുവരുത്തരുത്. പകരം കൂട്ടുകാരോട് സംസാരിച്ച് പ്രശ്നം തീർക്കുക.
നമുക്ക് സംസാരിക്കാം: പാമ്പിനെ കിണറ്റിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത് മോശം ആശയമായത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? അതിനു പകരം തവളരാജാവിന് എന്തു ചെയ്യാമായിരുന്നു?



