யானைகளும் எலிகளும்

முன்னொரு காலத்தில், ஓர் ஏரிக்கரையில் இடிந்துபோன ஒரு பழைய கிராமம் இருந்தது. அங்கே நிறைய எலிகள் வாழ்ந்து வந்தன.

ஒரு நாள், யானைக் கூட்டம் ஒன்று தண்ணீர் குடிக்க அந்தக் கிராமத்தின் வழியாக நடந்து போனது. அவற்றின் பெரிய கால்கள் எலிகளின் பல வீடுகளை நசுக்கிவிட்டன.

எலிகளின் ராஜா தைரியமாக யானைகளின் ராஜாவிடம் போனது. “தயவுசெய்து வேறு வழியில் போங்கள். ஒரு நாள் நாங்களும் உங்களுக்கு உதவி செய்வோம்,” என்றது. குட்டி எலிகள் யானைகளுக்கு உதவுவதா? யானை ராஜாவுக்குச் சிரிப்பு வந்தது. ஆனாலும் அன்போடு ஒப்புக்கொண்டது.

சில காலம் கழித்து, வேட்டைக்காரர்கள் காட்டுக்கு வந்தார்கள். உறுதியான கயிற்று வலைகளில் யானைகளைப் பிடித்தார்கள். யானைகள் இழுத்தன, தள்ளின. ஆனால் விடுபட முடியவில்லை.

அப்போது யானை ராஜாவுக்கு எலிகள் நினைவுக்கு வந்தன. வலையில் சிக்காமல் தப்பிய ஒரு யானையை உதவி கேட்க அனுப்பியது.

நூற்றுக்கணக்கான எலிகள் ஓடி வந்தன. இரவு முழுவதும் அவை கயிறுகளைக் கொறித்துக் கடித்தன. கடைசியில் எல்லா வலைகளும் துண்டு துண்டாகிவிட்டன.

யானைகள் விடுதலை ஆயின! “நன்றி, குட்டி நண்பர்களே,” என்றது யானை ராஜா. “நீங்கள் உருவத்தில் சின்னவர்கள். ஆனால் உங்கள் மனம் மிகப் பெரியது.”