ഒരു രാത്രി, ചണ്ഡരവൻ എന്നു പേരുള്ള വിശന്ന ഒരു കുറുക്കൻ ഭക്ഷണം തേടി ഒരു പട്ടണത്തിലെത്തി. നായ്ക്കൾ അവനെ ഓടിച്ചു. അവൻ ഓടിച്ചെന്ന് നീലച്ചായം നിറച്ച ഒരു വലിയ തൊട്ടിയിലേക്ക് ചാടി.
പുറത്തു കയറിയപ്പോൾ അവൻ മൂക്കു മുതൽ വാലു വരെ കടുംനീല നിറമായിരുന്നു!
കാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ മൃഗങ്ങൾ അമ്പരന്നു. നീല നിറമുള്ള ഒരു മൃഗത്തെ അവർ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടേയില്ല. “അങ്ങ് ആരാണ്?” അവർ വിറച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
കുറുക്കന് ഒരു സൂത്രം തോന്നി. “നിങ്ങളുടെ രാജാവാകാൻ ദൈവങ്ങൾ എന്നെ അയച്ചതാണ്,” അവൻ ഗമയിൽ പറഞ്ഞു. സിംഹങ്ങളും കടുവകളും ആനകളും തല കുനിച്ചു. അവർ അവന് ഏറ്റവും നല്ല ഭക്ഷണം കൊണ്ടുവന്നു കൊടുത്തു.
നീലക്കുറുക്കന് വലിയ അഹങ്കാരമായി. മറ്റു കുറുക്കന്മാർ തന്നെ തിരിച്ചറിയരുതെന്നു കരുതി, അവൻ അവരെയെല്ലാം കാട്ടിൽനിന്ന് ഓടിച്ചുവിട്ടു.
ഒരു സന്ധ്യയ്ക്ക്, ദൂരെയുള്ള കുറുക്കന്മാർ ചന്ദ്രനെ നോക്കി ഓരിയിടാൻ തുടങ്ങി. നീലക്കുറുക്കന് സന്തോഷം അടക്കാനായില്ല. അവനും തലയുയർത്തി ഓരിയിട്ടു: “ഊ… ഊ… ഊ…!”
ഇപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും മനസ്സിലായി — ഇവൻ വെറുമൊരു കുറുക്കനാണ്! പറ്റിക്കപ്പെട്ടതിൽ മൃഗങ്ങൾക്ക് വല്ലാത്ത ദേഷ്യം വന്നു. നീലക്കുറുക്കന് കാടുവിട്ട് ഓടിപ്പോകേണ്ടി വന്നു. പിന്നെ ഒരിക്കലും അവൻ തിരിച്ചുവന്നില്ല.
ഗുണപാഠംനമ്മൾ ശരിക്കും ആരാണെന്ന് അധികകാലം ഒളിപ്പിക്കാനാവില്ല. എപ്പോഴും സത്യസന്ധരായിരിക്കുക.
നമുക്ക് സംസാരിക്കാം: നീലക്കുറുക്കൻ എന്തിനാണ് മറ്റു കുറുക്കന്മാരെ ഓടിച്ചുവിട്ടത്?