पान 1
पोंगल आहे, सुगीचा सण. घरचे सगळे बाहेर मातीच्या नव्या मडक्यात स्वयंपाक करतात.
पान 2
मडक्यात दूध, तांदूळ आणि गूळ घालतात. अर्जुन त्यात बुडबुडे येताना बघतो.
पान 3
बुड-बुड, बुड-बुड... ते वर येतंय! दूध अगदी काठापर्यंत चढते.
पान 4
सर्रकन! ते उतू जाते. सगळे ओरडतात, “पोंगलो पोंगल!”
पान 5
भांडे उतू गेले की सगळ्यांसाठी आनंदाचे आणि भरभराटीचे वर्ष येते, असे म्हणतात.
पान 6
गाईंना आंघोळ घालून गळ्यात फुलांचे हार घालतात. अर्जुन त्यांना गोड पोंगलही देतो.